जिद्द माणसाला यशस्वी बनविते हे दीपक शिंदे यांच्या धावपळीकडे पाहिले की पटते. गेली अनेक वर्षे पत्रकारितेच्या क्षेत्रात काम करताना दीपक शिंदे यांनी बसविलेला जम पाहिला की त्यांचे कौतुक करावेसे वाटते. दोन्ही पायाने अपंग असूनही गेली ११ वर्षे सह्याद्री वाहिनीचे रायगड जिल्ह्याचे प्रतिनिधीत्व करताना त्यांनी अनेक अडचणींवर मात करुन राजकीय, सामाजिक, शैक्षणिक, गड संवर्धन, साहस, पर्यावरण जगतातील अनेक घटना, विविध व्यक्तिमत्वांवर प्रकाश टाकला आहे -- गिरीष साळी, महाड
Tuesday, October 29, 2013
Monday, October 7, 2013
Saturday, September 14, 2013
Monday, August 19, 2013
माझे गाव - नांदिवसे .
माझे गाव - नांदिवसे .........
रत्नागिरी जिल्ह्यातील चिपळूण तालुक्यातील हे आहे नांदिवसे गाव.... माझे गाव दर श्रावणी सोमवारी स्वयंदेवाच्या दर्शनाला शेकडो भाविक येतात. परंतु येथे येताना फार कष्ट घ्यावे लागत आहे. चिपळूण पासून 20 किलोमीटरच्या या प्रवासात अरुंद पूल, निक़ृष्ट रस्ता, गाने खडपोली या एमआयडीसीमधील खड्ड्यांचा रस्ता या सा-यांचा सामना करीत इथपर्यंत पोहचलो की नदीवरील जीर्ण झालेल्या पूलावरून जावे लागते. नांदिवसे गावातील शाळकरी मुले या शंकराच्या देवस्थानाच्या दर्शनाला येत असतात. परंतु या पुलावरून त्यांना जाताना पाहिले की जीव मुठीत धरावा लागतो. पाय-या चढून गेलो की खरोखर देव भेटत्याचे कृतकृत्य होते. चिपळून तालुक्यातील या देवस्थानाच्या दर्शनासाठी येणा-या भाविकांचा विचार केला तर हे गाव तीर्थस्थान म्हणून घोषीत करायला पाहिजे होते. परंतु येथील राजकीय अनास्था कारणीभूत आहे. या मदिरात जाण्यास पूल धोक्याचा झाला आहे. नदीला पावसाळ्यात प्रवाह देखील खूप मोठा असतो. त्यामुळे या पूलाचे काम लवकरात लवकर करायला पाहिजे. या गावाच्या जवळच व या दसपटीच्या पंचक्रोशीत दादर कळकवणे येथील 2एकरातील रामवरदायिनी मंदीर, तीवरे येथील पवित्र गंगास्थान ही सारी ठिकाणांचा विचार केला तर येथे धार्मिक पर्यटन म्हणून मोठे स्थान मिळू शकते. परंतु किमान रस्ते, पूल आणि नदीवरील छोटे बंधारे यांचे नियोजन केले तर येथील खुंटलेला विकास बहरून येईल यात शंका नाही.
(4 photos)रत्नागिरी जिल्ह्यातील चिपळूण तालुक्यातील हे आहे नांदिवसे गाव.... माझे गाव दर श्रावणी सोमवारी स्वयंदेवाच्या दर्शनाला शेकडो भाविक येतात. परंतु येथे येताना फार कष्ट घ्यावे लागत आहे. चिपळूण पासून 20 किलोमीटरच्या या प्रवासात अरुंद पूल, निक़ृष्ट रस्ता, गाने खडपोली या एमआयडीसीमधील खड्ड्यांचा रस्ता या सा-यांचा सामना करीत इथपर्यंत पोहचलो की नदीवरील जीर्ण झालेल्या पूलावरून जावे लागते. नांदिवसे गावातील शाळकरी मुले या शंकराच्या देवस्थानाच्या दर्शनाला येत असतात. परंतु या पुलावरून त्यांना जाताना पाहिले की जीव मुठीत धरावा लागतो. पाय-या चढून गेलो की खरोखर देव भेटत्याचे कृतकृत्य होते. चिपळून तालुक्यातील या देवस्थानाच्या दर्शनासाठी येणा-या भाविकांचा विचार केला तर हे गाव तीर्थस्थान म्हणून घोषीत करायला पाहिजे होते. परंतु येथील राजकीय अनास्था कारणीभूत आहे. या मदिरात जाण्यास पूल धोक्याचा झाला आहे. नदीला पावसाळ्यात प्रवाह देखील खूप मोठा असतो. त्यामुळे या पूलाचे काम लवकरात लवकर करायला पाहिजे. या गावाच्या जवळच व या दसपटीच्या पंचक्रोशीत दादर कळकवणे येथील 2एकरातील रामवरदायिनी मंदीर, तीवरे येथील पवित्र गंगास्थान ही सारी ठिकाणांचा विचार केला तर येथे धार्मिक पर्यटन म्हणून मोठे स्थान मिळू शकते. परंतु किमान रस्ते, पूल आणि नदीवरील छोटे बंधारे यांचे नियोजन केले तर येथील खुंटलेला विकास बहरून येईल यात शंका नाही.
अनोखी स्पर्धा
स्पर्धा ती अनोखीच झाली
मंत्री, आमदार होते त्यातही
जय्यत तयारी त्यांची , म्हणे
खड्यांवर बोलू काही
वडखळलाच सारे अडखळले
म्हणे इथेच करू या स्पर्धा
बक्षीसातही राखून ठेवू
आपापला वाटा अर्धा
छगनराव सरसावले...म्हणाले
बोलण्यापेक्षा करूनच दाखवतो
रस्त्यासोबत सा-यांनाच सन्मान हवा
खड्ड्यालाही समाजात आम्ही स्थान देतो
रवीशेठने घेतला चानस
स्थानिक म्हणून सांगतो ऐका
वेळच मिळाला कमी
नाहीतर खड्यातही खड्डा असता
तटक-यांनी माईक घेतला
रायगडचा इतिहास कथन केला
गाड्यांऐवजी घोडा वापरण्याचा
सा-यांनाच त्यांनी सल्ला दिला.
जयंतरावांचे नाव पुकारले
तेव्हा ते त्यांच्या बोटीत होते
खड्डे तसे चांगलेच आहेत
म्हणाले घेऊ बोटींचे नवीन ठेके
मधुशेठने आवाज टाकला
पीएच्या लॅपटॅवर निरोप धाडला
खड्डेमय भारत निर्माणाचा
सोनियांना अर्जच मेल केला
कागदांचा ढीग घेत
किरीट प्रकट झाले होते
खड्डे नाहीत हो हे...धरणेच ती
म्हणत पाटबंधारेवरच घसरले होते
खड्यांचा फॅन्सी ड्रेस करीत
बबनदादांचे शिलेदारही होते
सामुहिक निषेधापलीकडे
त्यांना काय सुचतच नव्हते
स्पर्धा रंगत होती,
खड्डा वाढत होता
काळरात्र सुरू झाली तरी
मशाली काही पेटत नव्हत्या....
दीपक शिंदे, महाड
Tuesday, July 30, 2013
रस्ता नाही, शाळा इमारत निकृष्ट आणि अंगणवाडीही नाही
किल्ले रायगडाच्या पायथ्याशी शिक्षणासाठी ग्रामस्थांचा आटापिटा
महाड - छत्रपती शिवाजी महाराज यांची राजधानी असलेल्या किल्ले रायगडाच्या पायथ्याशी असलेल्या नेवाळेवाडी येथील प्राथमिक शिक्षणाची अतिशय गंभीर परिस्थिती आहे. शाळेची इमारत संपूर्ण गळत असल्याने मुलांना शाळेत बसण अवघड झाले आहे. शाळेच्या भिंतींना तडे गेल्याने विद्यार्थी व पालकांमध्ये भितीचे वातावरण आहे. विद्यार्थ्यांना शाळेत पाठवावे की नाही याबाबत पालकांच्या मनात साशंकता आहे.
महाड तालुक्यातील रायगडवाडीमधील नेवाळेवाडीतील ही शाळा 2005 साली बांधण्यात आली. शाळेला स्लॅबची मंजूरी असताना देखील शाळेवर पत्रे टाकण्यात आले. या शाळा इमारतीमध्ये ब-याच प्रमाणात भ्रष्टाचार झाल्याचे येथून सांगितले जाते. सोसाट्याच्या वा-यापुढे हया इमारतीवरील पत्रे तग धरू शकले नाहीत. 2007 च्या फयान वादळामध्ये यावरील पत्रे पाचशे मीटर अंतरापर्यत उडाले होते. शाळेच्या या इमारतीची पुन्हा दुरूस्ती करूनही शाळेची गळती सुरूच आहे. शिक्षक व ग्रामस्थ यांनी मिळून पत्र्यावर प्लॅस्टीक टाकून त्यावर दगड रचून संरक्षण केले आहे. तरीही भिंतीतून पाणी गळून मुलांना शाळेत बसण अवघड झाले आहे. शाळेचे बाधकाम निकृष्ठ दर्जाचे असल्याने शाळेच्या इमारतीला आता तडे जात असल्याने विद्यार्थी व पालकांमध्ये भितीचे वातावरण आहे.
रायगडच्या पायथ्याशी किमान ३०० लोकसंख्या असलेली या नेवाळे वाडीत सर्व रहिवाशी हे धनगर समाजाचे असून शेती व दुधदुभती जनावरे हेच उदरनिर्वाहाचे साधन आहे. या गावाकडे येण्यासाठी किमान २ कि मी पायपीट करावी लागते. पावसाळ्यात या रस्त्याची अतिशय बिकट अवस्था होते. रायगडवाडी पासून 700 मीटर पर्यंतचा रस्त्याचे खडीकरण झाले असून पुढील दीड किलोमीटरचा रस्ता म्हणजे दगड व चिखलाची पायवाटच आहे. अतिवृष्टीच्या काळात बाजूच्या गावातील मुलांना शाळेत येणे कठीण जाते त्यामुळे मुलांना प्राथमिक शिक्षणासाठी अनेक समस्यांना सामोरे जावे लागत असल्याने पटसंखेत घट होत आहे परिणामी शिक्षणाचा दर्जाही खालावत आहे.
अंगणवाडी देखील नाही
येथील प्राथमिक शिक्षणाची अवस्था पाहताना या नेवाळेवाडीमध्ये बालवाडीसाठी 25 मुले अंगणवाडीच्या प्रतिक्षेत असल्याचे दिसून आले. गेली चार वर्षे येथील ग्रामस्थ अंगणवाडीची मागणी करीत आहेत परंतु येथे महाड पंचायत समिती अंगणवाडी देऊ शकली नाही. त्यामुळे अंगणवाडीच्या मुलांसाठी असलेल्या शासकीय फायद्यांपासून येथील लहान मुले वंचित राहिली आहेत.
केंद्रशिक्षकाची वर्षातून एकदाच भेट
नेवाळेवाडीतील या शाळेत दोन शिक्षक असून दोन्ही शिक्षकांना येथे येण्यासाठी पराकाष्टा करावे लागते. या नेवाळेवाडीतील रायगड जिल्हा परिषदेच्या शाळेत केंद्रप्रमुखांची वर्षातून एकदाच व्हिजीट झालेली दिसते. नोंदवहीतील नोंदीप्रमाणे यंदा जून महिन्यात तर 2012 सालात एप्रिल महिन्याव्यतिरिक्त 2012 सालात केंद्रशिंक्षक या शाळेत आलेलेच नाहीत. यामुळे या शाळेच्या इमारतीच्या पडझडीची व येथील इणारतीच्या निकृष्ट बांधकामाबाबत शासनदप्तरी कोणतीही नोंद नाही.
रायगड किल्ला हे छत्रपती शिवाजी महाराजांच्या स्वराज्याची राजधानी याच राजधानीजवळील ही नेवाङेवाडीच्या शाळेची ही अवस्था आहे. ही वाडीच पूर्णत दुर्लक्षित झाली आहे. या वाडीला जोडून नगरभुवर ते खर्डी हा रस्ता झाल्यास येथील पर्यटनामध्ये देखील वाढ होईल परंतु येथे कायम दुर्लक्ष केल्याने आता नेवाळेवाडी, नगरभुवन सारख्या गावात तरुणांचेही स्थलांतर सुरत, बडोदा याठिकाणी झाले आहे. त्यामुळे स्थिरावलेल्या वयस्कर ग्रामस्थांचे व लहान मुलांचे हाल बघवत नाहीत. परंतु या ठिकाणी सुविधा पुरविण्यात लोकप्रतिनिधीसह स्थानिक व राज्य शासनही कमी पडेत ही लाजीरवाणी गोष्ट आहे.
Subscribe to:
Posts (Atom)











